Fitness, afvallen, voeding en training

Home

Anabolen Steroiden

Wat zijn anabole steroiden

Anabolen Steroiden

* Wat zijn Anabole Steroïden? Anabole steroïden (anabole/androgene steroïden of AAS) zijn synthetische kopieën of afgeleiden van het mannelijk hormoon testosteron. Anabole steroïden brengen een androgeen effect teweeg, wat inhoudt dat mannelijke kenmerken - zoals een grotere spiermassa - worden versterkt. In de sport worden de steroïden al gebruikt sinds de jaren vijftig. In die tijd had een Amerikaanse arts - Dr John Ziegler - de orale steroïde Dianabol ontwikkelt om er zorg voor te dragen dat het Amerikaanse gewichthefferteam een betere kans maakte tegen het Russische team, dat blijkbaar ook al van soortgelijke middelen gebruik maakte. Sinds die tijd zijn er meer en meer soorten steroïden ontwikkelt en beschikbaar gemaakt aan atleten.

* Hoe werken Anabole Steroïden? Het is nog niet honderd procent duidelijk hoe steroïden precies werken, maar het volgende is de meest geaccepteerde uitleg: Er zijn twee verschillende werkingen van anabole steroïden. Aan de ene kant zijn er steroïden die zich binden aan de androgene ontvanger (androgen receptor of AR) in de spiercel, waarna ze overgaan tot het omzetten van eiwitten. Deze synthese zorgt voor een vergroting van het percentage spierweefsel in het lichaam in een vrij korte tijd. Aan de andere kant zijn er steroïden die zich een klein beetje of helemaal niet aan de AR binden. Van deze wordt gedacht dat zij voornamelijk effect hebben doordat ze ervoor zorgen dat spierweefsel niet wordt afgebroken omdat het lichaam glutamine (een aminozuur) uit de spieren wilt onttrekken. Om het makkelijk te maken zijn er daarnaast ook nog steroïden die op beide manieren werken.

* Wat is het verschil tussen Pillen en Injecties? Veel mensen denken dat pillen veel veiliger zijn dan injecties. Dit is echter niet zo! Om het verschil aan te tonen moet je iets meer weten over wat beide doen. Orale steroïden - die je inneemt dus - moeten via de lever het lichaam binnenkomen. De lever zal, zonder aanpassingen aan de preparaten - de steroïden afbreken, waarna je niets meer aan ze hebt. Om dit te voorkomen wordt aan de steroïden een alkyl toegevoegd. Deze toevoeging zorgt ervoor dat meer van de steroïden de gang door de lever overleven. Het probleem is echter, dat deze toevoeging aan de steroïden - die nu bekend staan als 17-AA steroïden of 17 alpha alkylated steroids - ervoor zorgt dat ze de lever in een bepaalde mate aantasten; ze zijn giftig geworden. Dit hoeft geen groot probleem te zijn, maar het is wel zaak om het gebruik van orale steroïden zoveel mogelijk binnen de perken te houden. Dit probleem doet zich niet voor bij de injecteerbare steroïden. Deze steroïden worden geïnjecteerd in spierweefsel (niet in een ader!), gaan niet direct door de lever, en hoeven dus niet 'vergiftigd' te worden om te werken. Ze worden uiteindelijk wel onschadelijk gemaakt door de lever, maar er is een reden dat ze zo effectief zijn. Die reden is, dat er een 'depot' of reservoir wordt aangelegd, wat ervoor zorgt dat er een regelmatige stroom steroïden aan het bloed wordt afgegeven.

* Hoe werkt zo'n Depot? Een manier om een depot aan te leggen is om gebruik te maken van een vorm van de steroïde die niet oplosbaar is in water, die kan omgezet worden in de uiteindelijke steroïde - die wel een beetje oplosbaar is in water - zodra deze in het lichaam is. Meestal wordt de originele steroïdenmolecuul (technisch verhaal, maar ja...) met een organisch zuur vermengd, waardoor een 'ester' ontstaat, die oplosbaar is in olie en maar een klein beetje in water. Het zuur dat gebruikt wordt is uiteindelijk verantwoordelijk voor de tijd die het duurt om van de ester weer de originele steroïdenmolecuul te maken. Esters blijven niet rondhangen op de plaats van injectie zoals de suspensies, maar worden rondgevoerd door het lichaam, waar ze zich nestelen en langzaam omgezet worden in de originele steroïden.

* Pillen of Injecties? Moet je nu pillen nemen of injecties? Dat is een vraag die niet zo makkelijk te beantwoorden is, aangezien ze beide hun voor- en nadelen hebben. Zoals gezegd moeten de steroïden voor oraal gebruik (pillen dus) behandeld worden met een 17-AA alkyl, omdat anders de steroïden al afgebroken zijn door de lever voor ze enig goed kunnen doen. Het nadeel van deze procedure is, dat de pillen in zekere mate giftig zijn, en dat de lever daar niet goed tegen kan. Het is dus zeker niet goed om lange 'cycles' (kuren) met orale steroïden te doen. Aan de andere kant leveren 17-AA steroïden wel zeer goede resultaten op, zodat ze nog steeds gebruikt worden. Steroïden die geïnjecteerd worden zijn veiliger dan orale steroïden. Door het depoteffect heb je in verhouding minder actieve stoffen nodig dan bij orale steroïden. Nadelen bij injecteerbare steroïden zijn tweeledig: ze moeten geïnjecteerd worden, wat veel mensen niet graag zullen doen, en ze kunnen pijn doen tijdens en na de injectie. Dit kan te maken hebben met het depot wat aangelegd wordt, maar ook door verkeerd of te snel injecteren. Daar voor orale en injecteerbare steroïden allebei wat te zeggen valt, worden ze vaak gedurende een cycle 'gestacked', wat wil zeggen dat je meerdere soorten steroïden in een cycle naast elkaar gebruikt.

* Aromatiserende en Niet-Aromatiserende Anabole Steroïden Bij de keuze van de te gebruiken steroïden is er nog een belangrijk onderscheid te maken: die tussen aromatiserende en niet-aromatiserende steroïden. Aromatiserende steroïden kunnen het oestrogeenniveau (vrouwelijk hormoon) verhogen. Dit kan neveneffecten veroorzaken zoals gynecomastia (bitch tits), maar kan onder controle worden gehouden door een anti-oestrogeen. Niet-aromatiserende steroïden zullen niet snel het oestrogeenniveau verhogen.

* Neveneffecten van Anabole Steroïden

Naast alle voordelen kan het gebruik van steroïden ook nadelen hebben. Veel voorkomende neveneffecten van het gebruik van steroïden zijn:gynecomastia, oftewel de vorming van borst-weefsel onder de tepels bij mannen. Ook wel 'bitch tits' genaamd. Dit kan alleen operatief worden opgelost

* haaruitval

*acné

*vasthouden van water

*leververgiftiging

*verkleining van de testikels

*baardgroei en diepere stem bij vrouwen

Neveneffecten kunnen gedeeltelijk worden voorkomen door het nemen van bepaalde maatregelen:wees voorzichtig met het gebruik van aromatiserende steroïden. Deze kunnen bitch tits veroorzaken.

Gebruik een middel dat de oestogene werking van aromatiserende steroïden tegengaat, zoals Nolvadex (tamoxifen) of Clomid (clomiphene)

Gebruik finasteride om haaruitval tegen te gaan

Bij acné is het belangrijk dat je je huid goed schoonhoudt, en dat je de meer androgene steroïden vermijdt

Het vasthouden van water kan je zoveel mogelijk vermijden door te letten op je zoutinname en het gebruik van niet-aromatiserende steroïden

Leververgiftiging kan je vermijden door geen 17-AA steroïden te gebruiken, of in ieder geval niet te lang achtereen

De testikels worden kleiner, doordat ze niet worden aangeroepen om testosteron aan te maken. Het gebruik van Clomid gedurende en na de cycle gaat dit zoveel mogelijk tegen. Na een cycle worden ze vanzelf weer groter

Vrouwen moeten uitkijken met het gebruik van de meer androgene steroïden, zoals testosteron

Hoewel dit de meest voorkomende neveneffecten zijn, is niet altijd aan te geven of je het neveneffect wel of niet zult merken. Iedereen reageert ander op het gebruik van steroïden. Waar de enige vreselijke acné van krijgt, kan voor de ander perfect werken zonder problemen. Het is helaas een kwestie van uitproberen...

bron www.dutchbodybuilding.com

Anabole steroïden (anabole/androgene steroïden of AAS) zijn synthetische kopieën of afgeleiden van het mannelijk hormoon testosteron. Anabole steroïden brengen een androgeen effect teweeg, wat inhoudt dat mannelijke kenmerken - zoals een grotere spiermassa - worden versterkt.

Lees meer...

Anavar oxandrolone

Anavar is een handelsmerk van de anabole steroïde oxandrolon die in 1964 door Searle Laboratories in de Verenigde Staten geïntroduceerd werd.

Als een intrinsiek zwakke steroïde met een hoog prijskaartje en lage beschikbaarheid, dankt oxandrolon haar populariteit vooral aan haar veiligheid. In scherp contrast met oxymetholon, is oxandrolon vrij algemeen beschouwd als de veiligste van alle steroïden. De effecten zijn meer dan goed gedocumenteerd en zijn dit nu reeds voor een paar decennia. De medische gemeenschap ziet oxandrolone als een veilig alternatief voor meer schadelijke steroïden, daarom wordt het gebruik bij kinderen veilig geacht, zelfs bij patiënten die lijden aan hepa-toxiciteit als gevolg van alternatief steroïdengebruik (2).

Het meest opgemerkt medisch gebruik is er in de bespoediging van wondgenezing (3,4) vaak praktisch toegepast bij de behandeling van brandwonden (5,6,7). Maar meer recentelijk wint het opnieuw aan populariteit als een middel om het gewichtsverlies bij HIV-geïnfecteerde patiënten tegen te gaan. Het werd ook veilig geacht voor gebruik bij prepubescente kinderen met een vertraging van de groei (8). Er werden geen belangrijke nadelige effecten opgemerkt in deze specifieke therapie, hoewel één studie (9) meldde dat het gebruik van oxandrolone het begin van de puberteit bespoedigde bij deze kinderen. Verder zijn er frequent toepassingen gevonden voor oxandrolone in de behandeling van de symptomen van hepatitis en kanker evenals de behandeling van osteoporose bij zowel mannen en vrouwen van alle leeftijden.

Oxandrolone van SPA

Oxandrolone werd geïntroduceerd in 1964, toen Searle de originele Anavar op de markt bracht. Het werd al snel een populaire drug in de sport, met name voor mensen die op zoek waren naar een veiliger alternatief voor de belangrijkste steroïde destijds Dianabol (methandrostenolon). Het bleef één van de best-sellers voor ruim 2 decennia tot het voor onbepaalde tijd stopgezet werd in het jaar 1989. Iets wat erg betreurd werd door de bodybuilding en powerlifting gemeenschap. De prijzen bleven hoog voor de kleine voorraad die nog beschikbaar was. Het enige merk dat nog gemakkelijk gevonden werd, was oxandrolone SPA, vervaardigd in Milaan, Italië. Dat is dus tot 1995, wanneer het gebruik in de behandeling van de enorm verspreidende immuno-deficiëntie ziekte aids (10) de interesse wekte van BTG, een Amerikaans bedrijf dat Oxandrin op de markt bracht. Dit was het eerste oxandrolon product dat op grote schaal beschikbaar kwam sinds de Anavar productie was gestopt.

De belangrijkste redenen voor het wijdverspreide gebruik van oxandrolone in de sport, is dat het zeer aantrekkelijk is voor zowel vrouwelijke als mannelijke atleten. Het veroorzaakt weinig of geen virilisatie (vermannelijking), wat gedemonstreerd was in medische behandelingen bij vrouwen. Dit is eerder verwonderlijk, aangezien oxandrolon ook niet aromatiseerd. Het is de enige steroïde die zowel veilig als handig is, zonder overtollig oestrogeen te produceren. Dat maakt het vooral handig bij het cutten (vet verliezen) voor een wedstrijd of om een stijging van het lichaamsvet te voorkomen, wat het gevolg kan zijn van oestrogene effecten. In feite is het voornaamste gebruik van oxandrolone voor een bodybuilder het onderhoud van de spiermassa gedurende het verminderen van lichaamsvet. Oxandrolon zelf zal het lichaamsvet niet zozeer verminderen, maar het speelt een belangrijke rol in het proces. Net als de meeste niet-aromatiserende stoffen, heeft het een onderdrukkend effect op de eetlust waardoor het makkelijker wordt voor de gebruiker om eetbuien te controleren en het dieet strikt te volgen.

Oxandrolone heeft ook weinig effect op de natuurlijke hormoonproductie van het lichaam. De negatieve feedback werd zeer gering bevonden, wat betekent dat tijdens het korte termijn gebruik geen onderdrukking van gonadotropin releasing hormoon (GnRH, start van de natuurlijke testosteron productie) werd vastgesteld. Dit betekende dat ongeacht welke winst er gemaakt werd, hoe weinig het ook was, het zeer eenvoudig te behouden was na de kuur. Dus er was ook geen nood aan producten als Clomid of Nolvadex in een kuur met oxandrolon. De gemakkelijk te onderhouden lage winsten zouden duiden op een lage binding aan de androgene receptor. Hoewel niet extreem hoog, moet echter worden opgemerkt dat het wel degelijk een behoorlijke binding aan de androgene receptor heeft. Maar de reden voor de milde effecten ligt zeer waarschijnlijk in de lage dosis die gebruikt wordt. Vaak zijn doseringen niet hoger dan 20 mg per dag. Hetzij vanwege het gemak of als gevolg van de hoge prijs. Maar in vergelijking met de doseringen van andere steroïden is dit opvallend laag. Dus het is alleen maar logisch dat de winsten en neveneffecten niet erg opvallend zijn.

Anavar van Hubei Huangshi Nanshang (China)

Natuurlijk heeft een bodybuilder maar in beperkte mate voordeel aan een stof, die zowel een zwak androgeen is aan de gebruikelijke doseringen als niet aromatiseerd, vermits er geen noemenswaardig effect op de spiermassa geproduceerd kan worden om de chemisch versterkte atleet te bevredigen. Daarom kan opgemerkt worden dat oxandrolone het meest populair is bij powerlifters en gewichtheffers om de spierkracht te vergroten, zonder verhoging van het lichaamsgewicht. Dit is een zeer gewaardeerde eigenschap, omdat krachtatleten vaak concurreren in gewichtsklassen. Oxandrolone verhoogt de spierkracht niet via androgene stimulatie, althans niet in de eerste plaats. Het stimuleert echter de vorming van phosphocreatine, een lichaamseigen stof die ATP (adenosine tri-fosfaat) kan aanvullen, de voornaamste energievorm van het levende organisme. Dit geeft een enorme verbetering van de anaërobe korte termijn prestaties, het type dat nodig is voor explosieve acties, zoals sprinten en het tillen van een gewicht.

Voor bodybuilders worden de beste resultaten gezien bij het stacken van oxandrolone met een zeer androgene stof. Hetzij gedurende een massa stack met aromatiseerbare producten als impuls voor meer spierkracht, of in combinatie met een niet-oestrogene stof. Dit is met name gunstig, omdat men zo spiermassa kan behouden, eetlust verminderd, spierhardheid verbeterd en het niveau van spierkracht hoog houdt, zonder een verhoogd risico op androgene bijwerkingen (acne, prostaat hypertrofie, haaruitval) wanneer het gestacked wordt met pure androgenen (stanozolol, drostanolon). Atleten die op zoek zijn naar een veilige manier om spiermassa te behouden kiezen wel eens voor een stack van Anavar met Primobolan. Voor algemeen gebruik ligt de dosis van oxandrolone op 0,25 mg per kilo lichaamsgewicht. Voor mannen is dit 0,40 mg per kilo, voor vrouwen 0,16 mg per kilo per dag.

De minpunten aan oxandrolone zijn gering. Het veruit ergste probleem is de slechte beschikbaarheid en de hoge prijs. Maar het dient te worden opgemerkt dat, hoewel oxandrolon niet in de buurt komt van Halotestin of Anadrol op vlak van hepa-toxiciteit, het ook een 17-alfa-gealkyleerde stof is die kan leiden tot leverbeschadiging bij langdurig gebruik. Andere vaak voorkomende bijwerkingen omvatten hoofdpijn, verlies van libido, diarree en duizeligheid.

De conclusie is dat oxandrolone begrijpelijkerwijs nog steeds een populaire en zeer veelzijdig steroïde is, en zeer geliefd is bij zowel ervaren sporters als beginnende gebruikers vanwege zijn vele eigenschappen. Hoewel weinigen zullen zeggen dat het hun favoriete steroïde is, zal men ook niet veel atleten vinden die er iets negatiefs over te zeggen hebben.

Anavar is een handelsmerk van de anabole steroïde oxandrolon die in 1964 door Searle Laboratories in de Verenigde Staten geïntroduceerd werd. In scherp contrast met oxymetholon, is oxandrolon vrij algemeen beschouwd als de veiligste van alle steroïden.

Lees meer...

Anadrol oxymetholon

Anadrol (actieve stof: oxymetholon) is een synthetische anabole steroïde ontwikkeld door Zoltan 'Anadrol Z' F. in 1960. De voornaamste klinische toepassingen waren de behandeling van osteoporose en bloedarmoede, en ook de stimulering van spiergroei in ondervoede en onderontwikkelde patiënten. Het medicijn werd goedgekeurd door het Amerikaanse FDA. Later werden echter non-steroïde medicijnen zoals Epogen ontwikkeld en deze bewezen meer effectief te zijn in de behandeling van bloedarmoede en osteoporose, zonder de bijwerkingen van oxymetholon. Het medicijn bleef desondanks wel beschikbaar en vond uiteindelijk een nieuwe toepassing in de behandeling van hiv-wastingsyndroom.

Anadrol werd voor het eerst geproduceerd en geïntroduceerd door Syntex in de Verenigde Staten. Dit bedrijf stopte de productie van deze steroïde in 1993 en liet verscheidene kopieën in Europese landen vallen. Anadrol werd in 1998 opnieuw geïntroduceerd met dezelfde merknaam maar onder een ander bedrijf, namelijk Unimed. Hoewel Syntex deze steroïde nog steeds produceerd onder andere merknamen in sommige landen, is Unimed de producent in de Verenigde Staten.

Oxymetholon is tot op heden de enige anabole steroïde die beschouwd wordt kankerverwekkend te zijn (1).

Oxymetholon is één van de sterkste en meest zichtbaar actieve steroïden op de markt. Het werkt niet alleen zeer snel, maar veroorzaakt ook een virtuele explosie van spiermassa. Winsten van 5 kilo in 2 weken zijn niet ongewoon. Dit is grotendeels het gevolg van een gemiddeld tot laag androgeen effect gecombineerd met een hoge anabole activiteit die tot stand gekomen is door niet-AR gerelateerde mechanismen (mechanismen anders dan simpelweg binden aan de androgene receptor).

De winsten die gemaakt worden met oxymetholon bestaan niet alleen uit spiermassa. Gebruikers ondervinden een drastische afvlakking van de spieren ten gevolge van oestrogeen-gerelateerd vet (lipolysis) en waterretentie. Het is aangetoond dat deze lipolysis eerder drastisch is. Een bepaalde studie (2) op langdurige hemodialyse patiënten toonde zonder twijfel de rol die oxymetholon kan spelen in het veroorzaken van hyperlipedemia. De vet-depositie rato, post-hepatisch (na verwerking door de lever), nam drastisch toe in de oxymetholone groep terwijl nummers stabiel bleven in de controlegroep.

Anapolon 50 mg tabletten

Er is gesuggereerd geweest dat de oestrogene effecten van oxymetholon niet zoveel bepaald worden door oestrogeen, als door activatie van de oestrogene receptor door oxymetholon zelf. Omdat er weinig tot geen aromatisering komt van oxymetholon, werd eerst het mogelijk progestationaal effect onderzocht, dat gelijkaardig leek aan dat van nandrolon. Maar een studie (3) die de progestationale effecten van oxymetholon en methandrostenolon tegenover die van testosteron en nandrolon en metabolieten plaatstte, toonde aan dat de progestagene activiteit van oxymetholon niet eens in de buurt kwam van die van testosteron, laat staan die van nandrolon. Dit sloot de mogelijkheid van progestagene activiteit en aromatisering uit, waardoor alleen oxymetholone zelf in een structuur met de oestrogene receptor zou kunnen verbinden. Vermits het een A-ring heeft die gelijkaardig is aan die van estradiol (het voornaamste oestrogeen), zou dit de meest logische verklaring zijn. Vermits progesteron als een oestrogeen agonist werkt, zou het circulerend oestrogeen nodig hebben om de wateropbouw zoals oxymetholone veroorzaakt tot stand te brengen, dus dit leek vooralsnog een vergezocht idee te zijn.

Het component water als resultaat van oxymetholone gebruik mag ook niet onderschat worden. Het voordeel van waterretentie is natuurlijk de smering van de gewrichten, wat het comfort toelaat van pijn-vrije trainingen zelfs met extreem zware gewichten, alsook de retentie van meer voedingsstoffen in de cel, wat mogelijk kan leiden tot meer permanente groei in het spierweefsel. De keerzijde van de gigantische waterretentie is dat het de gebruiker een eerder pafferige look geeft. Een look die niet ongewoon is bij off-season competitieve bodybuilders en de zwaarste klassen van powerlifters. Met de toename van oestrogeen komt natuurlijk het toenemend risico op meer bijwerkingen zoals gynaecomastia (groei van borstweefsel bij mannen). Daarom wordt steeds aangeraden dat een kuur met oxymetholon vergezeld gaat met het gebruik van een anti-oestrogeen zoals Nolvadex. Nolvadex, er rekening mee houdend dat het aromatase enzym niet betrokken is, zou de meest voor de hand liggende keuze zijn omdat het de receptor voor oestrogeen blokkeert in plaats van het aromatase enzym. Hierbij is het belangrijk op te merken dat de winst die men maakt met oxymetholon voor een groot deel tot stand komen door de werking van oestrogeen, dus het verminderen van deze werking kan ook de resultaten verminderen.

Omdat het zowel een mild androgeen als een potent oestrogeen is, neemt het bloedvolume toe. Androgenen laten het aantal rode bloedcellen toenemen (hoewel aangetoond is dat dit via andere mechanismen gebeurd dan erythropoiësie (4)) zodat de aerobische prestaties verbeteren, terwijl oestrogenen de witte bloedcellen doen toenemen in een poging om de immuniteit te stimuleren. Koppel die toename van rode bloedcellen aan een toename van water en men krijgt een aanzienlijke toename van het bloedvolume. Het is bekend dat dit effect resulteert in een sterkere spierpomp voor de gebruikers van oxymetholon producten. De synthese van extra erythrocyten (rode bloedcellen) verhoogt ook het uithoudingsvermogen en de prestaties ( dit effect wordt grotendeels teniet gedaan door het grotere oestrogene component. Oxymetholon is geen goed product voor atleten). Samen met het opmerkelijke effect op de spierkracht van oxymetholon's waterretentie zorgt dat voor sterk verbeterde prestaties in trainingen. Deze eigenschappen zijn ook verantwoordelijk voor het populaire gebruik van Anadrol bij de behandeling van bloedarmoede.

Anadrol 50 Sharpest Edge Pharmaceuticals

Het gebruik van oxymetholone zou nauwgezet en kort moeten zijn. Terwijl het waarschijnlijk de sterkste steroïde is, kwantitatief gezien, is het ook veruit de meest gevaarlijke steroïde voor de gezonheid. Naast het grote risico op de gewoonlijke steroïde-gerelateerde bijwerkingen (acne vulgaris, benigne prostaathypertrofie, gynecomastie en alopecia androgenetica), heeft het ook talrijke andere bijwerkingen. Het meest opmerkelijk is de hepatoxiciteit van oxymetholon (schadelijkheid voor de lever) : het is standaard 17-alpha-gealkyleerd zoals bij de meeste orale anabole steroïden, wat resulteert in een onvermijdelijke stijging van het aantal transaminase enzymen in de lever. De meest frequente van de hepatoxische effecten is jaundice (5) (het geel kleuren van de huid) als gevolg van een door oxymetholon geïnduceerde toename van biliburine, maar andere kunnen zijn peliosis hepatis en vorming van hepatische tumors (kanker). En dat is nog niet alles. Er zijn ook een aantal intrinsieke bijwerkingen opgemerkt bij het gebruik van deze steroïde. Hoofdpijnen, maagpijnen, misselijkheid, braken, slapeloosheid en diarree zijn onder andere gebruikelijke beproevingen geassocieerd met oxymetholon gebruik.

Dit is de reden waarom alleen strikte dosissen van oxymetholon worden gebruik, vaak slechts 1-2 tabletten van 50 mg. De algemene regel is om 1 of 1,2 mg per kilogram lichaamsgewicht te gebruiken, waardoor de meeste gebruikers in de 100-150 mg range komen. Vanwege de negatieve effecten op de lever, wordt het vaak niet langer dan twee tot drie weken gebruikt. De resultaten komen snel, maar zijn ook vluchtig, en een therapie wordt gewoonlijk verder gezet met een andere aromatiseerbare stof, hoogstwaarschijnlijk een langwerkende testosteron variant zoals Sustanon of testosteron enanthaat. Sommige experts waarschuwen dat oxymetholone nooit langer dan 6 weken gebruikt mag worden (7). Bij het gebruik van oxymetholon, of elke andere 17-alpha-gealkyleerde steroïde, zou men altijd op regelmatige basis een arts moeten consulteren en de leverwaarden laten controleren. Het is niet zo dat oxymetholon noodzakelijkerwijs meer giftig is voor de lever, maar eerder dat veel hogere dosissen nodig zijn dan bij andere orale steroïden, dus het relatieve risico neemt evenredig toe.

De androgene kwaliteiten van oxymetholon zijn niet gelinkt aan een 5-alpha gereduceerde vorm. In feite vertoond het een eerder zwakke interactie met het 5AR enzym, wat het zinloos maakt om een mogelijke toename in haarverlies te behandelen met 5-alpha reductase-blokkerende producten zoals finasteride. Het androgene component is afkomstig van het feit dat oxymetholon heel erg lijkt op dihydrotestosteron ware het niet dat er een toegevoegde 2-hydroxymethylene groep aanwezig is. Vermits deze groep metabolisch verwijderd kan worden, zou dat methyl-DHT achterlaten. Een stof met een zwakkere affiniteit voor de androgene receptor dan gewone DHT, maar meer actief en met minder affiniteit voor het DHT-reducerend enzym 3beta hydroxysteroïd dehydrogenase. Uiteindelijk resulterend in veel sterkere, in plaats van zwakkere androgene effecten dan stoffen die actief 5-alpha gereduceerd zijn. Dit vlakt grotendeels af, omdat de distributie gelijkmatig is door heel het lichaam, terwijl 5-alpha-reductie gewoonlijk concentreert tot meer androgene vormen in androgeen reactieve weefsels zoals de huid en hoofdhuid.

Anabrol 50 Brovel Mexico

Het effect op de bloeddruk is eerder drastisch, het is dus aan te raden om het samen met een anti-hypertensief medicijn te gebruiken, vooral als men al een vrij hoge bloeddruk heeft. Hierbij is ook de zorg en controle van een arts het advies. Vanwege de HPTA (hypothalamic-pituitary-testicular axis) onderdrukkende aard, wordt ook het gebruik van Clomid of Nolvadex geadviseerd aan het einde van het oxymetholon gebruik. Tot slot, heeft oxymetholon ook een kwalijk effect op de glucose-tolerantie (6), wat op de grens is van het veroorzaken van diabetische situaties. Iets om rekening mee te houden bij personen waarbij reeds gelijkaardige problemen zijn vastgesteld.

Men kan concluderen dat de negatieve effecten op het gestel als gevolg van het gebruik van dit hormoon eerder drastisch zijn, en dat het gebruik daarom niet aan te raden is voor beginners, vrouwen of mensen met bestaande gezondheidsproblemen. Niettemin blijft Anadrol een populaire steroïde onder ervaren gebruikers om een anabole steroïden kuur op te starten vanwege de opmerkelijke toename in kracht en omvang. De meeste gebruikers die Anadrol met succes hebben gebruikt hebben er geen probleem mee, om het de sterkste en meest betrouwbare steroïde die vandaag verkrijgbaar is te noemen. Een enigszins verrassende opmerking echter, aangezien methandrostenolon gelijkaardige resultaten kan teweegbrengen met de helft of een derde van de dosissen die normaal gebruikt worden bij oxymetholon en met minder bijwerkingen. Daarom raden experts eerder methandrostenolon aan dan oxymetholon, aangezien het, milligram per milligram, duidelijk sterker is (7). Oxymetholon blijft echter een sterke en gunstige stof, ondanks de bijwerkingen. De effecten zijn mogelijk ook iets meer explosief dan die van methandrostenolon en daarom geven gebruikers die spierkracht willen mogelijk de voorkeur aan oxymetholon.

Veel oxymetholonproducten werden stopgezet in de vroege jaren '90 door de grote hoeveelheid bijwerkingen, waardoor ze eerder oninteressant werden. De verlengde interesse kwam er wanneer het op effectieve manier werd gebruikt bij de behandeling van het aids-wastingsyndroom, wat een comeback in gang zette. De originele Anadrol50 (50 mg) werd echter eerder overgenomen door Unimed. De originele Anadrol50 van Syntex bestaat dus niet meer. Er is ook een golf van illegale productie en handel sinds de jaren '90 zoals de oxymetolona 50 van Ttokkyo. Gebruikers moeten dus goed opletten bij het zoeken van oxymetholon.

Bijwerkingen

Gynecomastie (ontwikkeling van borsten) als gevolg van oestrogeenvorming

Benigne prostaathypertrofie of BPH (vergroting van de prostaat)

Acne en vette huid

Erectiestoornissen (tijdelijk)

Hoge bloeddruk en afname van de goede cholesterol

Vergrote kans op hartaandoeningen

Bij mannen kunnen de testikels tijdelijk krimpen indien er geen voorzorg voor wordt getroffen (Pregnyl)

Opgezwollen gezicht door vasthouden van water (problemen in de osmoseregeling)

Toename van het lichaamshaar

Alopecia androgenetica (haaruitval)

Vermannelijking (bij vrouwen)An

Lees meer...

Clenbuterol

Clenbuterol is een medicijn dat als decongestivum en ronchodilator wordt voorgeschreven aan patiënten met ademhalingsstoornissen. Mensen met chronische aandoeningen zoals astma gebruiken het als een bronchodilator om de ademhaling te vergemakkelijken. Het is gewoonlijk verkrijgbaar in zout vorm als clenbuterolhydrochloride. In België en Nederland is het enkel legaal op de markt voor gebruik bij paarden. Het werkt als beta2 sympathomimeticum.

In 1998 heeft het (Amerikaanse) FDA de clenbuterol-gebaseerde Ventipulmin siroop goedgekeurd, wat vervaardigd werd door Boehringer Ingelheim Vetmedica Inc, als een medicijn voor de behandeling van obstructie van de luchtwegen bij paarden, dat alleen op recept verkrijgbaar was (0,8-3,2 mg / kg tweemaal daags). Dit product was niet bestemd voor menselijk gebruik of voor gebruik bij voedselproducerende dieren.

Menselijk gebruik

Clenbuterol is in sommige landen (via recept) goedgekeurd voor gebruik als bronchodilator voor astma-patiënten. Er zijn recentelijk echter ook publicaties verschenen met betrekking tot het off-label gebruik, namelijk als medicijn om af te vallen. Het wordt vaak gebruikt als een vermageringsmiddel, ondanks het ontbreken van voldoende klinisch bewijs ter ondersteuning van dergelijk gebruik (1). Omdat vele grote dieet-websites het vaak hebben over clenbuterol, en gezien de toegankelijkheid ervan via het internet, wordt de drug vaak gebruikt als een "voedingssupplement". Het wordt tegenwoordig zelfs aanbevolen door trainers als de voornaamste oplossing voor bodybuilders die een voldoende laag lichaamsvet wensen te verwezenlijken zodat hun spieren beter zichtbaar zijn. In veel gevallen wordt het niet aan het schema toegevoegd als illegale drug, maar simpelweg als een hulpmiddel om gewicht te verliezen. Dit vermindert de negatieve connotaties die aan illegaal drugsgebruik hangen, waardoor de trainee minder zal aarzelen om het te gebruiken.

Veterinair gebruik

Clenbuterol wordt wereldwijd gebruikt voor de behandeling van allergische respiratoire aandoeningen bij paarden, het is namelijk een bronchodilator. Een gemeenschappelijke handelsnaam is Ventipulmin. Het kan zowel oraal als intraveneus gebruikt worden. Het is ook een niet-steroïdaal anabool en metabolisme versneller, via een mechanisme dat men nog niet goed begrijpt. Het vermogen om gewichtsverlies te veroorzaken, waarbij de verhouding spier tegenover vet verhoogt, maakt het illegaal gebruik in de veeteelt erg populair.

Clenbuterol is een veel gebruikte drug en heeft een hele reputatie. Een goede reputatie onder atleten en recreatieve gebruikers, en een zeer slechte onder de mensen die heel weinig weten over het illegaal verbeteren van prestaties. Het is geen steroïde. Het enige medische gebruik waarvoor clenbuterol over het algemeen voorgeschreven wordt (minder en minder door het onwettig gebruik) is voor obstructies van de luchtwegen. Mensen met chronische aandoeningen zoals astma gebruiken het als een bronchodilator om de ademhaling te vergemakkelijken. Maar dat is eigenlijk slechts één van de vele toepassingen van clenbuterol.

Clenbuterol NIHFI

De werking van dit geneesmiddel kan het best vergeleken worden met die van efedrine (nu ook illegaal) en haar legale vervanger, ma huang. Al deze producten werken voornamelijk door middel van het verhogen van de productie en secretie van katabole hormonen, bekend als cathecholamines (zoals dopamine, epinephrine (adrenaline) en norepinephrine (noradrenaline)) die worden afgescheiden vanuit de bijnier regio. Deze hormonen hebben een grote verscheidenheid aan functies. Allereerst lijken zij de eigenschappen van het contraheren van gladde spieren te veranderen, maar heel specifiek. Sommigen zullen worden gestimuleerd, terwijl andere worden geremd. Onder zij die geremd worden, zijn er de gladde spieren in de bronchi, wat het rustgevend effect bij patiënten met ademhalingsproblemen verklaard. Wat het ook doet is de thermogenese verhogen. Dit omvat meestal een stijging van de bloeddruk, een stimulerende werking op de hartspier en een daaruit voortvloeiende stijging van de lichaamstemperatuur.

Samen met het omkeren van de effecten van insuline (en het remmen van de werking van insuline), wat resulteert in een afgifte van glycogeen die terug in de bloedbaan komt als glucose, en een onvermogen om meer glycogeen op te slaan of te verbruiken, zal het de mate waarin eiwit en vet wordt verbrand in het lichaam verhogen. Voor bodybuilders lijkt dat het voornaamste gebruik van de drug te zijn. Deze thermogenese en de toename in de mate dat vet wordt verbrand heeft meestal als gevolg dat het metabolisme van de gebruiker veel hoger is en dat er meer calorieën verbrand worden. Dit resulteert in een verlies van vetweefsel en bijgevolg een slankere lichaamsbouw met meer zichtbare lijnen en 'strepen'. De keerzijde van dit effect is dat er een gelijktijdige stijging is van de verbranding van eiwitten. Wanneer vet wordt gehaald uit het vetweefsel in het lichaam, word eiwit gewoonlijk gehaald uit de spier. Zoals bij alle katabole hormonen kan en zal er na bepaalde tijd spierverlies optreden. Dit is waarom veel gebruikers deze stof combineren met anabole steroïden, wat immers zal helpen om spiermassa te behouden tijdens het verminderen van het lichaamsvet.

Onder de andere acties die cathecholamines hebben, is er een verhoging van de aërobe capaciteit (door het gemakkelijker ademen), stimulering van het zenuwstelsel (door norepinephrine en acetylcholine afgifte) en daarmee het skeletspier-systeem, een toename van het zuurstof transport (door de verhoogde bloeddruk) en een toename van vigilie. Deze kenmerken maken deze drug met name interessant voor atleten die aan duursport doen en een boost nodig hebben. Clenbuterol wordt op grote schaal misbruikt, vooral bij activiteiten waarbij middellange afstanden worden afgelegd. Het is bekend dat bij het wielrennen er een vloeibare vorm van clenbuterol wordt gecombineerd met een pijnstiller en de drug EOB (synthetische erytropoëtine, een nier-hormoon) waardoor de productie van rode bloedcellen toeneemt. Het wordt tijdens de wedstrijd geïnjecteerd om zo een positieve uitslag te voorkomen bij test die vooraf gaan aan de wedstrijd. Een dergelijke cocktail is zeer gevaarlijk voor het cardiovasculair systeem. Men kan het grootschalige gebruik en immense populariteit bij atleten vaststellen aan de hand van statistieken en praktische voorbeelden. Sporttraining-geïnduceerde astma is een aandoening die normaal gezien voorkomt bij 3.7% van de bevolking, en wordt in sommige zeldzame gevallen behandeld met clenbuterol. In 2000 beweerde 60% van de Amerikaanse Olympische atleten sporttraining-geïnduceerde astma te hebben. Bij alle gevallen werd clenbuterol voorgeschreven voor deze aandoening. Een drug die anders illegaal was, werd alleen voor deze reden toegestaan. Dit terwijl de Roemeense turnster Andrea Raducan haar gouden medaille verloor voor de 25 mcg Norefedrine in een medicijn tegen verkoudheid dat ze nam.

Clenbuterol Balkan Pharmaceuticals

In meerdere studies met dieren (2,3,4) was ook gebleken dat clenbuterol optrad als een anabool, waardoor men geloofde dat het de spiermassa kon doen toenemen. Dit is echter nooit aangetoond bij mensen (5), en er zijn meer aanwijzingen dat het effect van clenbuterol op katabole hormonen eerder het tegenovergestelde veroorzaakt. In ieder geval werden in de studies met dieren veel hogere doseringen gebruikt (6) dan wat veilig aanbevolen kan worden voor de mens. Dan Duchaine, door velen bekend als steroïdengoeroe en voormalig schrijver van de nu verdwenen MM2K, geloofde dat het iets te maken had met de stimulatie van een derde bèta-receptor, die anders was dan bij de mens in vergelijking met andere zoogdieren, en dat dit de reden was dat het voor de mens geen anabole voordelen had. Dit is zeer discutabel en er is nog steeds geen duidelijkheid hieromtrent. Ondanks de vele beweringen die hierover gemaakt worden door bodybuilders en andere atleten, zijn sommige experts er van overtuigd dat er geen anabole werking bestaat (9).

Wanneer clenbuterol gebruikt wordt om vet te verbranden is het piramide schema het meest gebruikelijk. Het langzaam opbouwen van de dosis is belangrijker dat het afbouwen ervan, omdat gebruikers zelden of nooit op voorhand weten hoe ze erop zullen reageren.

Vanwege de effecten op de bloeddruk is het verstandig om te beginnen met 20-40 mcg per dag, om vervolgens langzaam de dosis elke 3 dagen te verhogen met 20 mcg, tot een maximum van 120-160 mcg (de meeste gebruikers vinden 80 mcg voldoende). Het kan ook beter niet gebruikt worden voor lange perioden. Lichaamshomeostase lijkt de prikkelende en remmende functies van clenbuterol na verloop van tijd teniet te doen, wat een vals gevoel van voldoening creëert. De voordelen van zenuw-stimulatie en vetverlies gaan na 3 tot 4 weken verloren zodat langer gebruik zinloos is. De gebruiker kan op dat moment beter stoppen voor een periode zo lang als de periode van gebruik, en later eventueel de kuur hervatten.

Een ander aspect waar gebruikers zich van bewust moeten zijn is de inherente levertoxiciteit geassocieerd met het gebruik van clenbuterol. Wanneer het gecombineerd (of gestacked) wordt met orale 17-alpha-gealkyleerde steroïden, Accutane, antibiotica of andere hepatoxische middelen, moet de gebruiker de leverwaarden op regelmatige tijdstippen laten controleren door een gediplomeerd arts, om problemen te voorkomen. Bij een gele verkleuring van de huid moet de kuur onmiddellijk gestaakt worden, en moet er contact opgenomen worden met de huisarts.

Bijwerkingen

Verhoogde hartslag

Hartkloppingen

Slapeloosheid

Hepatoxiciteit

Lees meer...

Deca Durabolin

Deca Durabolin is een geregistreerd handelsmerk van de farmaceutische multinational Organon. De werkzame stof in Deca-Durabolin (ook wel Deca) is nandrolon. Nandrolon (19-nortestosterone) is een anabole steroïde die van nature aanwezig is in het menselijk lichaam, ofschoon in zeer kleine hoeveelheden van minder dan 0,4 ng/ml.

De decanoaat ester van nandrolon wordt over het algemeen aangeduid als deca, wat voortvloeit uit de merknaam Deca-Durabolin, waaronder nandrolon op de markt werd gebracht door de firma Organon. Maar zoals de Merken & producten-lijst aantoont zijn er vele generieke vormen van deze stof beschikbaar. Nandrolon is één van de meest verhandelde en makkelijk te vinden steroïden, en heeft altijd genoten van een immense populariteit. Naast Dianabol is Deca waarschijnlijk de meest gebruikte anabole steroïde ooit. De deca / d-bol stack, zoals vaak gesuggereerd, is waar het principe 'stacken' vandaan komt. Maar haar populariteit heeft nandrolone te danken aan enkele unieke kwaliteiten waar geen andere anabole steroïde over beschikt.

Nandrolon is ook algemeen bekend als de basis steroïde 19Nor-testosteron. Zoals deze structuur aangeeft ziet het er uit als testosteron, maar met een kleine wijziging: het ontbreken van een koolstofatoom op de 19e positie. Dit geeft het een aantal zeer verschillende functies. Allereerst maakt het nandrolon een aanzienlijk zwakkere agonist van de androgene receptor. Dit veroorzaakt een vermindering van het risico op androgene bijwerkingen. Dit komt omdat het de enige steroïde is die wordt beïnvloed door het 5-alpha-reductase (5AR) enzym, wat het nog minder androgeen maakt. In tegenstelling tot testosteron, wat DHT (dihydrotestosterone) vormt bij het 5AR enzym, een hormoon 3 tot 4 keer zo krachtig is als androgene receptor stimulator, vormt nandrolon DHN (dihydronandrolone). Dit is een hormoon dat nog minder actief is aan de androgene receptor dan het ouderlijke hormoon nandrolon. Deze twee functies samen maken nandrolon een zeer veilig middel voor mensen die risico lopen op prostaat hypertrofie, acne en een toename van mannelijke kaalheid. Nandrolon is mg per mg ook 2,4 keer zo anabool als testosteron (1).

Vanwege de vele verschillende manieren waarop testosteron anabool werkt, moet dit statement echter met een serieuze korrel zout worden genomen. Maar het categoriseerd nandrolon in elk geval als een krachtige spier-bouwer en prestatieverhogend middel, met een relatief veilig karakter, tenminste op androgeen vlak. Deze androgene mildheid is misschien wel de belangrijkste reden voor de populariteit. Maar door het ontbreken van onmiddellijke anabole activiteit, zal nandrolon zelden als enige middel worden gebruikt. Het is het bekendste en meestgezochte product, dat als basis-steroïde, samen met een meer androgeen middel gebruikt wordt om de resultaten te verhogen, zonder ernstige androgene bijwerkingen.

Deca-Durabolin van Organon (echte)

De manieren waarop nandrolon haar anabole effecten uitoefent zijn tweeledig. Allereerst is het een goede mediator voor stikstofretentie. Wanneer stikstofretentie hoog is, betekent dit dat de cellen meer stikstof opnemen dan dat ze afstaan. Dit is voor bodybuilders goed nieuws. Elk aminozuur bezit een amino-groep die stikstof bevat. Wanneer stikstof wordt vastgehouden wil dat zeggen dat er een hoge concentratie aminozuren aanwezig is in een cel, die op hun beurt een positief effect hebben op de snelheid van de eiwitsynthese. Aangezien alle weefsels in het lichaam worden gemaakt van eiwitten, waaronder spieren, betekent dit dat spierhypertrofie wordt vergemakkelijkt. Een tweede factor is er door oestrogeen. Hoewel de aromatisering van nandrolon aanzienlijk kleiner is dan die van testosteron, kan het converteren naar een bijzonder krachtige vorm van oestrogeen. Hierbij werd opgemerkt dat dit de glycogeenopslag en de afgifte van groeihormoon kan doen toenemen, en in sommige weefsels de androgene receptor kan upgraden. Dit heeft ook een effect op het hormoon aldosteron.

De 5-alpha-gereduceerde versies verklaren het anabole effect van nandrolon tegenover testosteron. Vermits nandrolon verzwakt wordt bij het 5AR enzym, terwijl testosteron daar net sterker wordt, is het coherent dat testosteron een betere anabole mediator is in weefsels met een hoge concentratie van dit enzym, en dat nandrolon de sterkere van de twee is in weefsels met een lagere hoeveelheid van het 5AR enzym (1b). Omdat 5AR niet zo goed vertegenwoordigd is in spierweefsel, verklaard dit de vaststelling dat nandrolon 2,4 keer anaboler is als het gaat over directe spierhypertrofie. Het verklaart ook waarom het een minder groot risico vormt voor androgene bijwerkingen zoals benigne prostaat hypertrofie (BPH) en androgenetische alopecia (MPB). Zowel de prostaat als de hoofdhuid hebben namelijk hoge concentraties van het 5AR enzym.

Aangezien het totale rendement van oestrogeen kleiner is, en zo ook de stimulatie van bepaalde androgene receptors, kan men zich de vraag stellen waarom nandrolon precies zo anabool is. De gemeenschappelijke overtuiging is dat dit een gevolg is van een derde receptor: de progesteron-receptor. Men is tot de conclusie gekomen dat nandrolon (2) en verscheidene van haar metabolieten (3,4) inderdaad de progesteron-receptor activeren en erdoor worden veranderd. Aan de ene kant vermindert progestagene activiteit de oestrogene receptor concentratie in bepaalde weefsels, maar anderzijds medieert het ook oestrogene actie in andere weefsels (5). Dus hoewel oestrogene bijwerkingen vrij ongebruikelijk zijn bij nandrolon als enig gebruikt middel, kunnen ze inderdaad optreden. De gevolgen van nandrolone's activiteit als een progesteron geven aan dat deze mogelijke bijwerkingen niet kunnen worden opgelost met alleen een aromatase-remmer (zoals Cytadren). Zolang er oestrogeen in het lichaam is (wat aangeeft dat er een mogelijke toename van het probleem komt wanneer er gestacked wordt met een ander aromatiserend middel) kan progesteron haar effect uitoefenen. Aangezien er progesteron-receptoren in borstweefsel zijn en deze zijn gekoppeld aan de vorming van melkkanalen, kan progestagenene activiteit mogelijke Gynecomastie verergeren. Dus hoewel dergelijke problemen niet frequent voorkomen, kunnen ze soms maar moeilijk behandeld worden.

Deca-Durabolin van Organon (echte)

Het is daarom zinvol, dat personen die bijzonder gevoelig zijn voor de effecten en neveneffecten van oestrogeen, extra voorzorgsmaatregelen nemen. Het blokkeren van aromatase, gezien de vorige paragraaf, zou echter een slechte keuze zijn. Het competitief bezetten van de oestrogeen-receptor met clomiphene citraat (Clomid) of tamoxifen citraat (Nolvadex) zou kunnen helpen, aangezien een grote hoeveelheid van de progestagene activiteit teniet wordt gedaan indien er geen circulerend oestrogeen aanwezig is, of wanneer voorkomen wordt dat het actief wordt via de oestrogeen-receptor. Algemeen word aangenomen dat 1 mg Nolvadex per 20 mg nandrolon voldoende is. Een wat hogere dosis, of het gebruik van een aromatase-remmen zoals Cytadren kan toegevoegd worden indien nandrolon gebruikt wordt samen met een ander aromatiserende steroïde. Ook kan opgemerkt worden dat de steroïde stanozolol (Winstrol) kan helpen, omdat het ook bindt aan de progesteron-receptor maar er niet door verandert wordt. Hoe sterk het effect daarvan is en wat voor soort dosering er nodig zou zijn is echter heel moeilijk te zeggen. Maar deze stack biedt hoe dan ook eerder voordelen dan nadelen.

Een ander vaak gemeld voordeel bij het gebruik van nandrolon zijn de pijn-vrije trainingen, omdat nandrolon de gewrichten smeert. Het slaat veel water (als synoviale vloeistof) op in de gewrichten, wat de impact verzacht van de zware gewichten die gehanteerd worden door bodybuilders en gewichtheffers. Men kan zich afvragen hoe nandrolon dit beter kan doen dan een steroïde die veel sterker aromatiseert, zoals testosteron, maar hier is ook een logische verklaring voor. Een studie toont namelijk aan dat de nandrolon metabolieten ook aldosteron agonisten zijn (6), hoewel men niet helemaal zeker weet hoe dit mechanisme werkt. Aldosteron heeft hoe dan ook een krachtige functie met betrekking tot het natriumgehalte in het lichaam. Hoge natrium niveaus correleren met een hoge opslag van water en dat zou het bovengenoemde effect verklaren. Natuurlijk moet men de gevolgen hiervan inzien: een pafferige bouw en een zeker verlies van oppervlakkige zichtbaarheid van de spieren zijn niet ongewoon bij nandrolon, misschien zelfs meer dan bij testosteron.

Een voor geteste atleten relevant gegeven, dat van cruciaal belang kan zijn, is de interactie tussen nandrolon en esterase. Injecteerbare, niet 17-alfa-gealkyleerde hormonen worden vaak veresterd. Dit betekent dat een ester verbonden wordt aan een specifieke positie op de steroïde waardoor die meer lipophylisch wordt. Dat zorgt ervoor dat het goed wordt opgeslagen in lichaamsvet en langzaam wordt vrijgegeven in de bloedbaan, waardoor het een 'time-released' karakter krijgt. Hoe meer koolstofatomen een ester bevat, hoe langer deze zal bestaan. Een geneesmiddel kan pas actief worden nadat de ester verwijderd is. Bij het vrijkomen in de bloedbaan zal de suspensie in H2O dat oplossen. Maar in het lichaamsvet kan de ester ook worden verwijderd door het enzym esterase. Esterase werkt echter in twee richtingen, wat betekent dat in sommige gevallen er ook een ester kan worden aangehecht. Nandrolon is zo'n geval.

Nandrolon met een decanoaat ester is vrij langwerkend (10 koolstofatomen), en als daar bovendien bijkomt dat een groot deel van de drug opnieuw verestert kan worden, dan betekend dat dat de stof voor lange tijd actief kan blijven in het lichaam. Dit heeft geresulteerd in positieve drug tests voor het hormoon nandrolon en veel van de metabolieten ervan, met name 19-Norandrosteron, tot 18 maanden na het laatste gebruik van de drug. Hoewel dit een redelijk bekend feit is, wijst het aantal atleten (waaronder bekende voetballers) die positief testen voor nandrolon op een gebrek aan goede informatie en/of verkeerde inlichtingen in die kringen. Positieve tests en de bestraffingen die er op volgen, hadden gemakkelijk vermeden kunnen worden. Atleten die onderhevig zijn aan dergelijke tests zouden dus beter niet kiezen voor 19-Nortestosteron (nandrolon) of alle mogelijke metabolieten ervan, inclusief nor-prohormonen.

Wie er aan denkt om nandrolon als enige steroïde te gebruiken, moet weten dat de winsten van nandrolon niet alleen mild, maar ook heel moeilijk te behouden zijn. Nandrolon is vanwege de gecombineerde oestrogene en progestagene eigenschappen vrij onderdrukkend voor de natuurlijke testosteronproductie. Omdat het actief is aan drie soorten receptors, heeft het een snel en genadeloos effect met betrekking tot het geven van negatieve feedback aan de afgifte van het Gonadotropin-Releasing hormone vanuit de hypothalamus. Anderzijds moet men ook rekening houden met de affiniteit van nandrolon voor esterasen, waardoor het langer in het lichaam blijft dan de meeste anderen hormonen. Dat betekent dat bij beëindiging van nandrolongebruik je nog steeds in zeer onderdrukkende omstandigheden bent. Het lichaam zal op dat moment gewoon onvoldoende anabool zijn om de gewonnen spiermassa te onderhouden, wat resulteert in een vrij snel en roemloos verlies van gewicht.

Vanwege deze en andere nadelen kiezen gebruikers soms liever voor boldenon (Equipoise) dan voor nandrolon. Het is ook een relatief mild androgeen dat geen conversie heeft bij het 5AR enzym, dus er is geen groter risico op androgene bijwerkingen, maar in alle andere opzichten is het ook een veel veiligere steroïde. Het heeft geen sterke oestrogene effecten, noch progestagene activiteit. Dat betekent dat het geen 'bloat' (zwelling) of toename van vetmassa veroorzaakt en de kans op gynecomastie ook veel kleiner is. Integendeel, de winsten van boldenon bestaan hoofdzakelijk uit vetvrije massa. Het is mg per mg ook sterker. Het kan niet opnieuw veresteren en door de minder oestrogene bijwerkingen is het niet zo onderdrukkend voor het natuurlijke testosteron. Dat maakt de winst niet alleen beter, kwalitatief gezien, maar ook veel makkelijker te behouden. Ook de aankoop houdt minder risico's in. Marktprijzen voor boldenon zijn de afgelopen jaren gedaald en het middel is op grote schaal verkrijgbaar. Dit terwijl de beschikbaarheid van Deca daalt, terwijl het nog steeds de meest vervalste steroïde in de wereld is. Dat maakt dat een onervaren gebruiker meer kans loopt om bedrogen te worden bij het zoeken naar nandrolon decanoaat, dan bij het zoeken naar boldenon undecylenaat.

Bijwerkingen

Gynecomastie (ontwikkeling van borsten) als gevolg van oestrogeenvorming

Benigne prostaathypertrofie of BPH (vergroting van de prostaat)

Acne en vette huid

Erectiestoornissen (tijdelijk)

Hoge bloeddruk en afname van de goede cholesterol

Vergrote kans op hartaandoeningen

Bij mannen kunnen de testikels tijdelijk krimpen indien er geen voorzorg voor wordt getroffen (Pregnyl)

Opgezwollen gezicht door vasthouden van water (problemen in de osmoseregeling)

Lichte vermannelijking (bij vrouwen)

Lees meer...

Insuline

Insuline is een hormoon met omvangrijke effecten op zowel het metabolisme als verscheidene andere systemen van het lichaam (bijv. de vasculaire compliantie). Insuline zorgt ervoor dat de meeste lichaamscellen glucose kunnen opnemen uit het bloed (met inbegrip van lever-, spier- en vetweefsel-cellen), het opslaan als glycogeen in de lever en spieren, en stoppen met het gebruik van vet als energiebron. Als insuline afwezig is (of laag), wordt glucose door de meeste lichaamscellen niet opgenomen en begint het lichaam vet te gebruiken als energiebron (d.w.z. overdracht van lipiden uit vetweefsel aan de lever voor de mobilisatie als energiebron). Aangezien de waarde van insuline een centraal metabool controlemechanisme is, zal de status ervan ook worden gebruikt als een signaal naar andere systemen van het lichaam (zoals aminozuur opname door de lichaamscellen). Het heeft nog verschillende andere anabole effecten in het hele lichaam. Wanneer het onder controle houden van de insulinewaarden faalt, resulteert dit in diabetes mellitus.

Medicinale insuline wordt gebruikt voor de behandeling van sommige vormen van diabetes mellitus. Patiënten met type 1 diabetes mellitus zijn om te overleven afhankelijk van externe insuline (meestal onderhuids geïnjecteerd), omdat het hormoon niet meer intern geproduceerd wordt. Patiënten met type 2 diabetes mellitus kunnen insuline resistent zijn, hebben een relatief lage productie van insuline, of beide; sommige patiënten met type 2 diabetes kunnen uiteindelijk insuline nodig hebben wanneer andere medicijnen er niet in slagen om de bloedsuikerspiegel voldoende te controleren.

Eigenschappen

Insuline is geen androgeen, noch een steroïde. Insuline is een eiwitachtig hormoon dat wordt afgescheiden door de alvleesklier, meestal als reactie op een verhoogt bloedglucosegehalte. Het is een polypeptide gemaakt van 51 aminozuren, gescheiden in een A-en B-keten door een sulfide brug (covalente binding). Het belangrijkste doel is het regelen van de bloedsuikerspiegel. Als de bloedglucosespiegel te hoog wordt, zal de afgifte van insuline beginnen, waardoor meer glucose (als de polysaccharide glycogeen) in de cellen wordt opgeslagen, wat de belangrijkste energiebron in het menselijk lichaam is. Dit alleen al maakt het een waardevol hormoon. Maar het verhoogt ook de opname van andere stoffen in de cel, zoals aminozuren. Aangezien anabole steroïden de eiwitsynthese verhogen, en bodybuilders veel eiwit eten, is het enige wat in dit systeem nog ontbreekt een manier om de aminozuren te brengen waar het eiwit wordt gesynthetiseerd. Dit is wat insuline kan doen. Het kan interessant zijn om te vermelden dat insuline geen direct negatief feedback systeem heeft zoals het geval is bij steroïden. Wanneer de bloedglucosespiegel daalt, worden cellen gewoon meer resistent tegen de insuline en ontvangen ze minder impuls dan gewoonlijk om glycogeen te gaan opslaan. Dit is belangrijk, want het heeft bepaalde gevolgen.

Insuline (als medicijn) werd ontworpen voor de behandeling van diabetes, een aandoening gekenmerkt door één karakteristiek: teveel bloedglucose, te wijten aan een insulinetekort (er zijn eigenlijk twee typen diabetes). Zoals ook bij anabole steroïden geldt, zal het nemen van exogene insuline leiden tot de stillegging van de eigen natuurlijke productie, en in het geval van insuline zal de natuurlijke afgifte van de alvleesklier stoppen. Dit kan niet zo gemakkelijk opgelost worden als bij steroïden, waarbij de productie uiteindelijk weer terug begint. Het is belangrijk om te vermelden dat insuline gebruik (misbruik) op lange termijn kan leiden tot levenslange diabetes. Gebruikers moeten zich hier van bewust zijn alvorens ze denken aan het gebruik.

Humulin R

Er zijn drie soorten insuline die geen voorschrift vereisen. Snelwerkende, wat meestal gebruikt wordt, bekend als Humulin-R. Dan is er nog een tussenvorm (Humulin-N of Humulin-L) die bijna drie keer zo lang kan werken, dat wil zeggen tot één dag. En tot slot is er de Humulin-U, die nog langer actief blijft. Vooral nuttig voor diabetici die mogelijk hun injecties vergeten, gezien het langer dan een dag actief blijft. Er is ook een zeer snel werkende vorm genaamd Humalog, maar dit is alleen op recept beschikbaar omdat dit de meest gemakkelijk misbruikte variant is, en Humulin-R volstaat voor de meeste diabetici. Humulin-R is de meest gebruikte vorm, omdat het de kortst werkende is. Dit heeft een belangrijker voordeel. Bij toediening van suprafysiologische doseringen van insuline word er meer glucose opgeslagen als glycogeen, resulterend in een lagere bloedglucosespiegel. Als de bloedglucosespiegel te laag is, ontstaat er hypoglykemie, wat ertoe kan leiden dat de gebruiker in shock (hypoglykemische shock) of coma kan gaan en in het ergste geval zelfs kan sterven. Als het juiste protocol voor het gebruik van insuline niet wordt gevolgd, kan men dus sterven. Dit heeft twee duidelijke implicaties. Allereerst verklaart het waarom men de kortwerkende vorm prefereert. De bloedglucosespiegel moet gedurende de tijd dat de insuline actief is steeds worden gecontroleerd, gebruikers willen om die reden niet dat het 24 uren of langer actief is. De tweede implicatie is dat er uiteraard suiker bij de insuline genomen dient te worden om hypoglykemie te voorkomen en suiker moet daarom steeds bij de hand gehouden worden tijdens de gehele duur van de activiteit, wat 6-8 uur is. Indien duizeligheid of zwakte optreedt, moet er meer suiker genomen worden. Dit wordt verder besproken onder Stacken en gebruik.

Aanvankelijk zullen exogene doseringen insuline de gebruiker slanker maken, gezien er meer koolhydraten worden opgeslagen, die normaalgezien verwerkt en opgeslagen zouden worden als lichaamsvet. Maar zoals men kan opmerken bij de gebruikerservaringen, zal het uiteindelijk de neiging hebben om de gebruiker vet te maken. Zoals eerder aangegeven, is er geen negatieve feedback, maar cellen ontwikkelen wel een resistentie voor insuline, waardoor een teveel aan circulerende koolhydraten zal worden omgezet in vetweefsel. Koolhydraten die men in elk geval moet nemen voor een veilig gebruik.

Bijwerkingen

Bloedglucosegehalte-verlaging (hypoglykemie of 'hypo')

Ongevoeligheid voor insuline (insuline-resistentie)

Overgevoeligheid, zelden voor insuline, maar meestal voor begeleidende stoffen zoals zink, protamine, conserveermiddelen, stabiliserende middelen en verontreinigingen.

Verdwijnen (lipo-atrofie) of toenemen (lipohypertrofie) van onderhuidsbindweefsel na herhaalde injectie van insuline op dezelfde plaats.

Vochtophoping onder de huid (oedeem)

Het foutief gebruik van medicinale insuline kan leiden tot een comateuze toestand en in het ergste geval de dood.

Insuline is een hormoon met omvangrijke effecten op zowel het metabolisme als verscheidene andere systemen van het lichaam (bijv. de vasculaire compliantie).

Lees meer...

Winstrol

Winstrol of stanozolol is één van de populairste steroïden en naast Deca en D-Bol het derde meest misbruikte medicijn onder sporters, gedocumenteerd door de vele positieve drugstests. Eén van die sporters was de sprinter Ben Johnson, die zijn gouden medaille verloor in de 100 meter gedurende de Olympische Spelen van 1988. Sindsdien is het aantal positieve testen exponentieel gegroeid. In bodybuilding testte Shawn Ray positief in de jaren 1990 tijdens de Arnold Schwarzenegger Classic (toen de IFBB tijdelijk minder tests deed). Ray was de winnaar van het evenement, maar ook bij de Canadese professional 'Nimrod King' werden er stanozolol metabolieten gevonden in de urine.

Het product heeft dus een aanzienlijke impact gehad op de sportwereld. Stanozolol is bij gebruikers ook wel bekend als Winny, afgeleid van de handelsnaam waaronder het op de markt gebracht werd door Winthrop: Winstrol. In Europa kan dit enige verwarring veroorzaken aangezien de meest beschikbare vorm er Stromba heet. Winny wordt verhandeld in twee vormen, een injecteerbare vorm en een orale vorm. Beide zijn even populair, en beide moeten dagelijks worden gebruikt. De injecteerbare vorm heeft dezelfde samenstelling als de orale; ze zijn beiden gemethyleerd. Door deze eigenschap kan stanozolol niet veresterd worden om een langzame afgifte te bekomen. Het is dus niet geschikt voor wekelijkse injecties, hoewel dit op de bijsluiter van de veterinaire vorm van Winny wel wordt vermeld. Een ander punt dat het moeilijk maakt om het product langwerkend te maken is het feit dat het geleverd wordt in een waterige oplossing. Dit helpt niet bepaald de opname in vetweefsel, die nodig is voor de verestering en de opslag van de steroïde in het lichaam.

De injecteerbare versie zou volgens bepaalde gebruikers betere resultaten opleveren. Bij een vergelijkbare dosis is er bij de orale vorm nog steeds meer afbraak wanneer de steroïde de eerste maal langs de lever passeert, waardoor niet de totale hoeveelheid geabsorbeerd wordt. Daarbij komt dat de meeste gebruikers al geen gelijke dosis nemen. Teveel pillen, geringere beschikbaarheid, hogere kosten,... er zijn veel factoren die daarbij een rol spelen. Maar voor velen heeft de orale vorm toch de voorkeur boven de injecteerbare, aangezien dagelijkse injecties ook de nodige complicaties hebben. Zo kunnen er abcessen en bobbels ontstaan, moet men geregeld zoeken naar nieuwe injectieplaatsen als gevolg van pijn, enzovoort. Sommigen hebben dit probleem opgelost door de injecteerbare Winny eenvoudigweg te drinken. Het is dezelfde stof die ook gemethyleerde is, de beschikbaarheid en prijs zijn beter en het is opgelost in water. Er zijn op dat vlak dus geen bezwaren.

Winstrol Depot Desma Doosje

Omdat het steeds over dezelfde stof gaat, wordt ongeacht de manier van gebruiken altijd geadviseerd om Winstrol nooit voor lange tijd te gebruiken. Het is iets minder hepatoxisch dan de meeste 17-alfa-gealkyleerde stoffen, zodat het wat langer gebruikt kan worden (maximaal 8 weken), maar langer dan dat zou niet verstandig zijn. Een stijging van de leverwaarden is heel gebruikelijk.

De specificiteit van stanozolol ligt echter in de manier waarop het in gaat tegen oestrogene bijwerkingen zoals gynecomastie en het vasthouden van water. Het is een 5-alfa-gereduceerd substraat. 5-alfa-reducering breekt de dubbele binding tussen posities 4 en 5, die vereist is voor de conversie naar oestrogeen via aromatase, het primaire enzym dat zorgt voor de vorming van oestrogeen bij mannen. Omdat sommige van deze stoffen toch enige affiniteit voor aromatase vertonen, kunnen ze nuttig zijn voor het blokkeren van oestrogeen dat gevormd wordt uit andere steroïden in een stack. Of stanozolol op deze manier actief is, is niet helemaal zeker. Wat een veelbesproken discussiepunt is met betrekking tot stanozolol, is het gesuggereerde anti-progestagene effect. In theorie zou stanozolol kunnen binden en concurreren voor een positie op de progesteronreceptor net zoals Clomid of Nolvadex dat doen op de oestrogeenreceptor, waardoor stanozolol progestagene effecten zou kunnen verminderen. Progesteron kan oestrogene bijwerkingen verergeren door oestrogeen te agoniseren en kan zo een rol spelen bij gynecomastie.

Het is ook bekend dat bepaalde steroïden inderdaad de progesteronreceptor stimuleren en er actief zijn, waaronder nandrolon en norethandrolon. Deze hormonen veranderen hierdoor ook, wat een daling van het libido en een gevoel van lusteloosheid en dergelijke meer induceert, en hoewel ze in mindere mate aromatiseren dan sommige andere steroïden, vertonen ze een gelijkaardige capaciteit om oestrogene bijwerkingen te veroorzaken, met name wanneer ze gestacked worden met andere aromatiseerbare middelen. Er is bewijs dat stanozolol inderdaad bindt aan de progesteronreceptor (1) en er is bij gebruikers geen indicatie voor de normale kenmerken van progesteron-stimulatie, wat de anti-progestagene eigenschappen ondersteunt. Er zijn ook enkele klinische gegevens die aantonen dat het symptomen versterkt die onderdrukking van progesteron vereisen (2). Grotendeels op dezelfde manier hoe Danazol met succes werd gebruikt. Men mag echter niet uit het oog verliezen in welke mate het bindt aan de progesteronreceptor. Er zijn hierover geen gegevens beschikbaar. Het is best mogelijk dat het niet sterk genoeg bindt om te concurreren met nandrolon of norethandrolon. Het is daarom niet verstandig om aan te geven dat stanozolol per se een anti-progestageen is, maar het maakt stanozolol in elk geval een goede partij voor deze producten in stacks.

Stevige winsten worden nooit echt gemaakt bij gebruik van stanozolol (het is een zwak androgeen want het heeft geen 3-keto groep, die nodig is voor androgene binding), maar redelijke en vrij makkelijk te behouden winsten zijn mogelijk. De beperkte tijd waarin het gebruikt kan worden maakt echter dat de meeste ervaren gebruikers kiezen voor andere steroïden. Winny wordt, in bodybuilding kringen althans, meestal gebruikt tijdens het cutten, om spiermassa te behouden. Winstrol geeft, zoals elk DHT middel, ook een duidelijke toename van spierhardheid en strepen bij gebruikers met een laag lichaamsvetpercentage. Dit laat vermoeden dat het mogelijk ook een anti-oestrogeen is. Maar waarschijnlijk heeft het meer te maken met de lagere waarden van circulerende oestrogenen. Winny is ook nogal effectief in het bevorderen van de spierkracht, omdat het zeer goed bindt op de androgeenreceptor. Het gebruik van stanozolol op korte termijn kan de spierkracht drastisch bevorderen, een eigenschap die vaak het eerst benut wordt in een bulk-kuur (hoewel d-bol beter geschikt zou zijn in dat geval) of laat in een cut-kuur om te voorkomen dat er een afname van de prestaties is. Dit gecombineerd met de rode bloedcel-stimulerende eigenschappen van de androgene affiniteit, maakt het ook populair bij track-atleten om betere resultaten te bekomen. Waar velen, waaronder Ben Johnson, geen rekening mee hielden, is dat het geruime tijd na het laatste gebruik opgespoord kan worden, zodat het gebruik niet raadzaam is voor atleten die getest kunnen worden. Velen dachten dat het snel uit het bloed zou verdwijnen vanwege de korte halfwaardetijd, maar blijkbaar kunnen een aantal inactieve metabolieten gemakkelijk veresteren, zodat ze tot 5 maanden na de laatste injectie gevonden kunnen worden.

Winstrol Depot Desma Ampullen

Winstrol wordt meestal vrij goed getolereerd bij mannen. Krampen, hoofdpijn, een verhoogde bloeddruk en cholesterolwaarde en een toegenomen belasting van de lever worden vastgesteld, maar grote problemen komen niet frequent voor. Symptomen van virilisatie in verband met het stimuleren van de androgeenreceptor vormen echter wel een probleem. Acne, prostaathypertrofie en een verergering van mannelijke kaalheid kan optreden, zodat het gebruik door vrouwen moet worden ontmoedigd.

Vermits dat er frequent geïnjecteerd moet worden, moeten gebruikers meerdere injectieplaatsen gaan zoeken. De kuiten, schouders, armen enzovoort worden daarbij vaak gekozen. Sommige gebruikers zagen daarbij een lokale toename van massa, wat een hele mythe heeft doen ontstaan over de idee dat Winstrol de spiermassa vergroot op de plaats waar het geïnjecteerd wordt. Er is echter geen enkel wetenschappelijk bewijs of argument om dit te onderbouwen. Waarschijnlijk gaat het om een zwelling van de geïnjecteerde spier of om een beschadiging van de fascia, wat de spier mogelijk wat meer ruimte geeft om te groeien. Dit is meestal tijdelijk, en zelfs in de beste gevallen zeer beperkt. Meerdere lokale injecties zouden niet leiden tot een toename van de omvang in vergelijking met andere plaatsen. Wanneer men met opzet de fascia meer dan normaal gaat beschadigen, is het zelfs mogelijk dat deze slecht of niet meer geneest, wat kan leiden tot het zogenaamde compartimenten syndroom, waarbij een zenuw gekneld geraakt tussen de spier en de fascia. Dit kan heel vaak leiden tot gevoelloosheid en in sommige gevallen tot een verlamming van alles wat die zenuw controleert. Dit is gelukkig niet een veel voorkomende situatie.

Winstrol moet voor gebruik altijd geschud worden. Het is een waterige oplossing, maar omdat stanozolol een steroïde is en dus niet bijzonder polair is, betekent dit dat het niet oplost in water. Wanneer de ampul een tijdje stil ligt, zal de steroïde zich ophopen op de bodem. Dit is tevens een goede manier om te erkennen dat het echt is. Schudden is dus altijd noodzakelijk en de spuit schudden net voor injectie kan zeker geen kwaad.

Bijwerkingen

Benigne prostaathypertrofie of BPH (vergroting van de prostaat)

Acne en vette huid

Afname van de goede cholesterol

Toename van het lichaamshaar

Alopecia androgenetica (haaruitval)

Vermannelijking (bij

vrouwen)

Winstrol (actieve stof: stanozolol) is een anabole steroïde ontwikkeld door Winthrop Laboratories, die in 1962 op de markt werd gebracht. Het bestaat in orale (Winstrol) en injecteerbare vorm (Winstrol Depot). Winstrol of stanozolol is één van de populairste steroïden en naast Deca en D-Bol het derde meest misbruikte medicijn onder sporters, gedocumenteerd door de vele positieve drugstests.

Lees meer... Reacties lezen (1)